پخت نان قطعا یکی از مهم ترین مراحل تهیه نان است. شرایط مختلف تنور مانند دما و زمان پخت تاثیر بسیار زیادی در کیفیت و نگه داری نان خواهد داشت. هدف از این تحقیق بررسی اثر تغییر دما و زمان پخت بر کیفیت و نگه داری نان است. در این تحقیق تاثیر سه سطح زمان و دمای پخت بر کیفیت و نگه داری نان تافتون مورد ارزیابی قرار گرفت. تیمارهای حرارتی عبارت اند از: 1- دمای زیر و روی به ترتیب 300oC و 280oC و زمان سه دقیقه و بیست ثانیه، 2- دمای زیر و روی نان به ترتیب 300oC و 350oC و زمان دو دقیقه و سی ثانیه، 3- دمای زیر و روی نان به ترتیب 350oC و 380oC و زمان 2 دقیقه. روی تمامی نمونه ها آزمایش های تعیین رطوبت، میزان نشاسته محلول و بیاتی انجام شد. نتایج حاصل در قالب طرح کاملا تصادفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت مقایسه میانگین ها از آزمون دانکن در سطح آماری پنج درصد (a=0.05) استفاده شد. نتایج نشان می دهد نان هایی که در شرایط مختلف حرارتی پخت شدند، دارای تفاوت معنی داری در مقدار رطوبت هستند. نان هایی که در زمان طولانی و دمای کمتر پخت شدند دارای کمترین مقدار رطوبت هستند. نتایج ارزیابی مقدار نشاسته محلول در نان ها نشان می دهد با افزایش مدت زمان و کاهش دمای پخت میزان نشاسته محلول در نان افزایش می یابد. نتایج آزمون بیاتی نشان می دهد که میزان بیاتی در نان هایی که در شرایط مختلف تنور پخت شدند، تفاوت معنی داری با هم دارند. میزان بیاتی در نان هایی که در زمان کم و دمای بالا پخت شدند کمتر از نمونه های دیگر است.

فرضیه: رزین های اپوکسی از پرمصرف ترین رزین ها در جهان هستند. عوامل بسیاری روی خواص مکانیکی این خانواده از پلیمرها اثر گذار است که از اثر برخی عوامل مانند فشردگی مولکولی بر خواص مکانیکی این رزین ها نمی توان چشم پوشی کرد. مهم ترین عامل اثرگذار بر فشردگی مولکولی و خواص مکانیکی رزین های اپوکسی پخت شده، ساختار شیمیایی عامل پخت است. در این مقاله، اثر ساختار عامل پخت آمینی آروماتیک بر فشردگی مولکولی و خواص مکانیکی رزین اپوکسی پخت شده بررسی شده است. روش ها: برای پخت رزین اپوکسی از روش مذاب استفاده شد. ابتدا عامل پخت مدنظر، ذوب و سپس رزین اپوکسی به آن اضافه شد. برای مطالعه اثر ساختار عامل پخت، از سه عامل پخت متافنیلن دی آمین (m-PDA)، ارتوفنیلن دی آمین (o-PDA) و 4، 2-دی آمینوتولوئن (2, 4-DAT) استفاده شد. فشردگی مولکولی با استفاده از روش پراش پرتو X و(XRD) مطالعه شد. همچنین، وزن حجمی رزین های پخت شده با روش ارشمیدس اندازه گیری شد. در نهایت، اثر فشردگی مولکولی بر خواص مکانیکی با انجام آزمون کشش بررسی شد. یافته ها: نتایج به دست آمده از آزمون های XRD و خواص مکانیکی نشان داد، فشردگی مولکولی با استحکام مکانیکی رابطه مستقیم دارد و با افزایش فشردگی مولکولی، استحکام کششی نیز افزایش می یابد. با تغییر عامل پخت از m-PDA به o-PDA، فشردگی مولکولی افزایش و در نتیجه استحکام کششی نیز افزایش یافت. با به کاربردن عامل پخت 2, 4-DAT، به علت افزایش ممانعت فضایی در اثر وجود گروه متیل، تراکم مولکولی کاهش و در نتیجه استحکام کششی نیز کاهش یافت.

در مقایسه با گرمانرم ها، فرآیندهای گرماسخت ها و کامپوزیت های ماتریس گرماسخت به خاطر واکنش پذیری آن ها پیچیده تر بوده و کنترل پذیری کمتری دارند. مکانیزم و سینتیک پخت، مورفولوژی شبکه را تعیین می کند که در آن خواص مکانیکی و فیزیکی محصول پخت شده قابل ارزیابی است. بنابراین، فهم سینتیک پخت گرماسخت ها برای توسعه فرآیند، کنترل کیفیت و کسب محصولات با خواص فیزیکی و مکانیکی مطلوب ضروری می باشد. از این رو، در این پژوهش، به بررسی سینتیک پخت سامانه رزین اپوکسی  EPON/828عامل پخت دی سیان دی آمید/ شتاب دهنده دیوران برای تولید پیش آغشته اپوکسی/ الیاف شیشه مورد استفاده در پره توربین بادی پرداخته شده است. برای این منظور، پخت سامانه اپوکسی با آزمون گرماسنج روبشی تفاضلی (DSC) هم دما انجام و تاثیر افزایش دما و درصد وزنی نانوذرات سیلیکا بررسی شده است. برای بررسی اثر دما، آزمون DSC هم دما در پنج دمای مختلف بدون حضور نانوذره انجام شده و برای بررسی تاثیر نانوذره این آزمون در حضور مقادیر 0، 4 و 6 درصد وزنی نانوسیلیکا انجام شده است. نمودارهای به دست آمده توسط برازش منحنی نرم افزار متلب به خوبی با مدل خودکاتالیزوری کمال برازش شده و پارامترهای مدل برای هر نمونه مورد آزمون به دست آمده است. نتایج نشان داد افزایش دمای آزمون هم دما، موجب افزایش نرخ واکنش و نیز کامل تر شدن فرآیند پخت می شود. افزودن نانوسیلیکا نیز منجر به افزایش سرعت پخت در a پایین شده اما تاخیر در لحظه شروع واکنش داشته و گرمای کل واکنش را به طور قابل توجهی کاهش داده است.

با توجه به این که استفاده مجدد از تایرهای ضایعاتی به عنوان پرکننده ای ارزان قیمت مورد توجه است. در این پژوهش، لاستیک بازیافتی حداکثر تا 15phr جای گزین آمیزه NR/BR شد و آثار مثبت و منفی وجود پودر لاستیک و لاستیک بازیافتی در تغییر خواص فیزیکی، دینامیکی و فرایندی آمیزه بررسی شد. نتایج نشان می دهد که وجود لاستیک بازیافتی موجب بهبود سرعت پخت، مقاومت در برابر رشد ترک، مقاومت پارگی و فرایندپذیری آمیزه می شود و استحکام کششی و جهندگی اندکی کاهش می یابد. از طرفی وجود لاستیک بازیافتی تا 10phr، اثر قابل توجهی روی میزان اتصالات عرضی و مدول آمیزه ندارد. نکته مهم این است که استفاده از لاستیک بازیافتی، باعث بهبود قابل توجه سرعت پخت شده است که این مساله به دلیل کاهش نیاز به مواد گران قیمت پخته مانند شتاب دهنده یا روی اکسید، قابل توجه است.

در این مقاله از روش حل عددی برای شبیه سازی فرآیند پخت لاستیک و محاسبه زمان پخت یک قطعه لاستیکی تولید شده به روش قالب گیری تزریقی استفاده شده است. مهم ترین نوآوری کار حاضر محاسبه زمان پخت با اصلاح مدل سینیتیک پخت است. معادلات سینیتیک در یک کد جانبی گنجانده شده و با افزودن آن به نرم افزار فلوئنت، امکان شبیه سازی عددی فرآیند پخت در یک قطعه لاستیکی، فراهم گردیده است. خواص سینیتیکی آمیزه، ظرفیت گرمایی ویژه و لزجت لاستیک از آزمایش به دست می آیند. به منظور محاسبه زمان پخت به روش تجربی از نتایج تست استحکام استفاده شده است. زمان پرشدن قالب و زمان پخت حاصل از حل عددی، سازگاری خوبی با زمان پخت حاصل از نتایج آزمایشگاهی دارند.

غنی سازی مواد غذایی برای پیش گیری و درمان ناهنجاری های ناشی از فقر ریزمغذی ها از روش هایی است که به دلیل هزینه های پایین و بدون نیاز به تغییر برنامه و عادات غذایی، به طور گسترده در سطح جهان، مورد استفاده قرار می گیرد. در غنی سازی دانه های غلات معمولا از روش های غوطه وری و پاشش و برای آرد غلات از فرآیند اکستروژن، استفاده می شود. در غنی سازی به روش اکستروژن، افزدونی های مورد استفاده در درون ماتریکس غذایی قرار می گیرند و به همین دلیل خروج آنان طی مراحل مختلف فرآوری کمتر از دیگر روش های غنی سازی می باشد. در تحقیق حاضر، برنج بازسازی شده به روش پخت اکستروژن، با ویتامین D3 (100000 IU/g)، در غلظت های 5/2، 5، 5/7 و 10 µ g/100g و عنصر روی (اکسید روی)، در غلظت های 5، 10، 15 و 20 mg/100g، غنی گردید و در ادامه باقی مانده آن ها پیش و پس از فرآیند اکستروژن و هم چنین پیش و پس از پخت، در فواصل زمانی ثابت 30 روزه و طی دوره نگهداری 180 روزه، مورد سنجش قرار گرفت. طبق نتایج، دوره نگهداری و هم چنین فرآیند پخت بر پایداری این مواد در برنج بازسازی شده، تاثیری معنی دار داشت به گونه ای که مقدار ویتامین D3 و عنصر روی در پایان دوره نگهداری 180 روزه به ترتیب 9/32 و 3/11 درصد (پیش از پخت) و 9/38 و 0/24 درصد (پس از پخت) کاهش یافتند اما این مواد طی فرایند اکستروژن از پایداری مطلوبی برخوردار بودند. در مجموع و طی مراحل مختلف فرآوری، محتوی ویتامین D3 و عنصر روی، به ترتیب 1/87 و 0/39 درصد کاهش یافتند.

از آنجا که خواص رزینهای گرماسخت وابسته به شرایط پخت، دما و زمان است، تعیین مشخصه های سینتیکی آنها برای رسیدن به شرایط پخت بهینه لازم است. در این پژوهش، سینتیک پخت رزین اپوکسی 5052 به همراه سخت کننده آمینی به کمک دستگاه گرماسنج پویشی تفاضلی در شرایط ناهمدما در سرعتهای گرمادهی مختلف بررسی شده است. در ابتدا، پارامترهای سینتیکی از جمله انرژی فعال سازی (برابر 43.23kJ/mol) از روش هم تبدیلی ارایه شده توسط مالک برای تحلیل داده های بدست آمده از آزمایش معین شد. سپس با استفاده از این پارامترها و با انتخاب مدل سیستاک - برگرن مشخص شد که داده های حاصل از آزمایشهای DSC توافق خوبی با داده های محاسبه شده به روش مدل دارد. بدین ترتیب، با در نظر گرفتن این مدل می توان تفسیر مناسبی از رفتار پخت رزین در شرایط زمانی و دمایی مختلف ارایه داد.